ജീ​വി​തം മ​ട​ങ്ങി​വ​രു​ന്ന വ​ഴി​ക​ൾ

സൗ​ദാ​ഗ​ർ,​ മ​ണി​ര​ത്ന​ത്തി​ന്റെ ബോം​ബേ തു​ട​ങ്ങിയ ചി​ത്റ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ പ്റേ​ക്ഷക ഹൃ​ദ​യം ക​വ​ർ​ന്ന മ​നീ​ഷാ കൊ​യ്​​രാള ക​ഴി​ഞ്ഞ​ദി​വ​സം ഫേ​സ് ബു​ക്കിൽ എ​ഴു​തിയ ക​മ​ന്റ് വാ​യി​ച്ച​പ്പോൾ പെ​ട്ടെ​ന്ന് ഞാൻ തേ​വ​ർ​കാ​ട്ടെ ജോ​ണി​ച്ച​നെ ഓ​ർ​ത്തു. ‘‘എ​ത്റ മെ​ല്ലെ​യാ​ണ് പ​ഴ​യ​കാല സൗ​ഹൃ​ദ​ങ്ങ​ളു​ടെ നി​ഴ​ലു​കൾ വി​ദൂ​ര​സ്വ​പ്​​ന​മാ​യ​ത്? അ​തെ,​ ഞാൻ നി​രാ​ശ​യാ​ണ്...’ അ​വർ എ​ഴു​തി.  എ​നി​ക്ക് അ​ദ്ഭു​തം തോ​ന്നി. മാ​രക രോ​ഗ​ത്തി​ന് ശ​സ്​​ത്റ​ക്റിയ ക​ഴി​ഞ്ഞ് ന്യൂ​യോ​ർ​ക്കിൽ വി​ശ്റ​മി​ക്കു​ന്ന മ​നീഷ പ​റ​ഞ്ഞ​തു ത​ന്നെ​യ​ല്ലേ മൂ​ന്നാ​ഴ്​ച മു​ൻ​പ് ജോ​ണി​ച്ച​നും  പ​റ​ഞ്ഞ​ത്?

ആ​ദ്യ​ത്തെ കാ​ഴ്​​ച​യി​ൽ​ത്ത​ന്നെ തേ​വ​ർ​കാ​ട്ടെ ജോ​ണി​ച്ചൻ മ​ന​സിൽ ക​യ​റി​ക്കൂ​ടി​യി​രു​ന്നു. കു​മ​ര​ക​ത്തെ ഒ​രു ക്ള​ബ് അ​നെ​ക്​​സ് ആ​യി​രു​ന്നു സ്ഥ​ലം. ഒ​രു പ​റ്റം ആ​ളു​ക​ളു​ടെ ന​ടു​വി​ലി​രു​ന്ന് വാ​തോ​രാ​തെ സം​സാ​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ് മു​പ്പ​ത്തി​യ​ഞ്ചു വ​യ​സു വ​രു​ന്ന ഒ​രാ​ൾ. ക​ഴു​ത്തി​ലെ സ്വ​ർ​ണ​മാല ജു​ബ്ബ​യു​ടെ വ​രു​തി​യി​ലൊ​തു​ങ്ങാ​തെ പു​റ​ത്തു​കാ​ണാം. ക​ണ്ണു​ക​ളിൽ സൗ​ഹൃ​ദം. അ​റ്റം​പി​രി​ച്ച ക​ട്ടി​മീ​ശ​യെ ക​ബ​ളി​പ്പി​ച്ച് മു​ഖ​ത്ത് നി​ഷ്​​ക​ള​ങ്ക​ഭാ​വം തു​ളു​ന്പു​ന്നു. നാ​ട​കീ​യ​മായ അം​ഗ​വി​ക്ഷേ​പ​ങ്ങ​ളോ​ടെ​യാ​ണ് സം​സാ​രം. നെ​ല്ലി​യാ​ന്പ​തി​യിൽ വ​ച്ച് ക​ടു​വ​യെ നേ​രിൽ ക​ണ്ട​തി​നെ കു​റി​ച്ചാ​ണ് വ​ർ​ണ​ന. ക​ടുവ ആ​ക്റ​മ​ണ​കാ​രി​യ​ല്ല,​ അ​ട​ക്ക​മു​ള്ള മൃ​ഗ​മാ​ണെ​ന്നാ​ണ് ജോ​ണി​ച്ച​ന്റെ വാ​ദം. അ​തി​നോ​ടു വി​യോ​ജി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ ത​ന്റെ അ​സാ​ധാ​രണ വാ​ഗ്​​വൈ​ഭ​വ​ത്തോ​ടെ നി​രാ​യു​ധ​രാ​ക്കു​ക​യാ​ണ് അ​യാ​ൾ. അ​ച്ചാ​യോ,​ അ​ളി​യാ തു​ട​ങ്ങിയ വാ​ക്കു​ക​ളാ​ണ് ജോ​ണി​ച്ച​ന്റെ നി​ഘ​ണ്ടു​വിൽ കൂ​ടു​ത​ലു​ള്ള​ത്. ത​ന്റെ വാ​ദ​ങ്ങൾ നി​ര​ത്തി​യ​ശേ​ഷം ‘​എ​ന്താ,​ അ​ങ്ങി​നെ​യ​ല്ലി​യോ​?’ എ​ന്നൊ​രു ചോ​ദ്യ​വു​മു​ണ്ട്.

ജീ​വി​തം ആ​ഘോ​ഷ​മാ​ക്കിയ ആൾ എ​ന്ന മു​ഖ​വു​ര​യാ​ണ് പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടു​ത്തിയ അ​ലൻ ചാ​ക്കോ ത​ന്ന​ത്. പ​രി​ച​യം വ​ള​ർ​ന്ന​പ്പോൾ എ​നി​ക്ക​ത് ബോ​ദ്ധ്യ​മാ​യി. ഏ​റെ ക​ഷ്‌​ട​പ്പാ​ടു​കൾ സ​ഹി​ച്ച് ജോ​ണി​ക്കു​ട്ടി എ​ന്ന പ​യ്യൻ എ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് തേ​വ​ർ​കാ​ട്ടെ ജോ​ണി​ച്ചൻ എ​ന്ന സ​ന്പ​ന്ന​നാ​യ​തെ​ന്ന് ജോൺ ത​ന്നെ​യാ​ണ് എ​ന്നോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞ​ത്. അ​റി​യ​പ്പെ​ടു​ന്ന ക​ൺ​സ​ൾ​ട്ട​ന്റാ​ണ് ജോ​ണി​ച്ച​ൻ. കൈ​വ​യ്​​ക്കാ​ത്ത മേ​ഖ​ല​കൾ വി​ര​ളം. സാ​ന്പ​ത്തിക ഉ​പ​ദേ​ശ​ങ്ങ​ളും നി​യ​മോ​പ​ദേ​ശ​ങ്ങ​ളും നി​ക്ഷേ​പ​സാ​ദ്ധ്യ​ത​ക​ളും തേ​ടി ജോ​ണി​നെ കാ​ണാൻ വ​രു​ന്ന​വർ ഏ​റെ​യു​ണ്ട്. ആ​രെ​യും ക​ബ​ളി​പ്പി​ക്കി​ല്ല. പ​ക്ഷേ ത​നി​ക്കു​ള്ള വി​ഹി​തം മു​ൻ​കൂർ ഉ​റ​പ്പി​ക്കും. സൗ​ജ​ന്യം എ​ന്നൊ​ന്നി​ല്ല എ​ന്ന​താ​ണ് ജോ​ണി​ന്റെ ആ​പ്​​ത​വാ​ക്യം. കൈ​യ​യ​ച്ച് സ​ഹാ​യി​ക്കും. അ​ത് നാ​ലാൾ അ​റി​യ​രു​തെ​ന്ന നി​ർ​ബ​ന്ധ​വും.

ജീ​വി​ത​ത്തെ ആ​ഘോ​ഷ​മാ​ക്കാൻ ജോ​ണി​ന് മാ​ർ​ഗ​ങ്ങൾ പ​ല​താ​ണ്. പ​ണം വാ​രി​ക്കോ​രി ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കാൻ മ​ടി​യി​ല്ല. പ​ക്ഷേ അ​ത് ത​നി​ക്ക് ന​ല്ല ഓ​ർ​മ്മ​കൾ സ​മ്മാ​നി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നു മാ​ത്റം. വ​ഴി​തെ​റ്റി​യു​ള്ള സ​ഞ്ചാ​രം വി​ര​ളം. മ​ദ്യ​സ​ത്കാ​ര​മാ​ണ് പ്റി​യ​ത​രം. ലോ​ക​ത്തി​ന്റെ പല ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ളിൽ നി​ന്നു​ള്ള മു​ന്തിയ മ​ദ്യ​ങ്ങൾ ജോ​ണി​ന്റെ വീ​ട്ടി​ലെ സ്വ​കാ​ര്യ ബാ​റിൽ ക​ണ്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. ഓ​രോ മ​ദ്യ​വും ക​ഴി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ രീ​തി​കൾ വി​വ​രി​ക്കു​ന്ന​തു ക​ണ്ടാൽ ദീ​ർ​ഘ​കാ​ലം ആ നാ​ട്ടി​ലാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ന്നു തോ​ന്നും.

എ​ന്തെ​ങ്കി​ലും കാ​ര​ണം ക​ണ്ടെ​ത്തി ദി​വ​സ​വും സ​ത്കാ​രം ഒ​രു​ക്കുക എ​ന്ന​താ​ണ് ജോ​ണി​ന്റെ രീ​തി. എ​ല്ലാം കൂ​ട്ടു​കാ​ർ​ക്കു വേ​ണ്ടി. അ​തി​നി​ട​യിൽ പി​ണ​ക്ക​വും വ​ഴ​ക്കു​മെ​ല്ലാം ഉ​ണ്ടാ​കും പ​ക്ഷേ, നീ​ണ്ടു​നി​ൽ​ക്കി​ല്ല. വീ​ട്ടു​കാ​രു​മാ​യു​ള്ള ഉ​ല്ലാ​സ​യാ​ത്റ​കൾ വേ​റെ. എ​ല്ലാ വ​ർ​ഷ​വും അ​വ​ധി​ക്ക് രാ​ജ്യ​ത്തെ പ്റ​ധാന വി​നോ​ദ​സ​ഞ്ചാര കേ​ന്ദ്റ​ങ്ങ​ളിൽ കു​ട്ടി​ക​ളു​മൊ​ത്തു ക​റ​ങ്ങും. ര​ണ്ടു വ​ർ​ഷ​ത്തി​ലൊ​രി​ക്കൽ അ​വ​രോ​ടൊ​പ്പം വി​ദേ​ശ​യാ​ത്റ. എ​ന്തി​നാ​ണ് എ​ല്ലാം ആ​ഘോ​ഷ​മാ​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്ന ചോ​ദ്യ​ത്തി​നു മു​ന്നിൽ ജോൺ തെ​ല്ലിട മൂ​ക​മാ​യി. പി​ന്നെ ശ​ബ്​​ദം താ​ഴ്​​ത്തി​പ്പ​റ​ഞ്ഞു:

"എ​ന്റെ അ​പ്പൻ മ​രി​ച്ച​ത് 48ാം വ​യ​സി​ലാ​ണ്. അ​റ്റാ​ക്കാ​യി​രു​ന്നു. അ​തി​നു​ശേ​ഷം അ​മ്മ​ച്ചി​യാ​ണ് ഞ​ങ്ങ​ളെ വ​ള​ർ​ത്തി​യ​ത്. അ​മ്മ​ച്ചി​ക്ക് അ​ന്ന് 43 വ​യ​സു കാ​ണും. എ​ന്നും അ​മ്മ​ച്ചി​യു​ടെ ക​ണ്ണീ​രു ക​ണ്ടാ​ണ് ഞ​ങ്ങൾ വ​ള​ർ​ന്ന​ത്. ക​ര​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് പ്റാ​ർ​ത്ഥന പോ​ലും. ഇ​ന്ന് ഞ​ങ്ങൾ നാ​ലു മ​ക്ക​ളും ഒ​രു മാ​തി​രി ന​ല്ല സൗ​ക​ര്യ​ത്തി​ലാ​ണ്. അ​മ്മ​ച്ചി സ​ന്തോ​ഷ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നു. പ​ക്ഷേ അ​പ്പൻ പോ​യ​തി​ന്റെ സ​ങ്ക​ടം ഇ​ന്നു​മു​ണ്ട്.''

അ​പ്പ​ന് ജീ​വി​തം ക​ഷ്​​ട​പ്പാ​ടാ​യി​രു​ന്നു. കു​ട്ട​നാ​ട്ടി​ലെ കൃ​ഷി​യ​ല്ലേ? അ​വി​ടെ നി​ന്നു മാ​റി​യാൽ ന​ഷ്​​ടം. അ​തു​കൊ​ണ്ട് പ​ണ​മു​ണ്ടാ​യി​ട്ടും ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്റെ ന​ല്ല വ​ശം അ​പ്പൻ ക​ണ്ടി​ല്ല. അ​മ്മ​യ്​​ക്കും ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്കും സ​ന്തോ​ഷം ത​ന്നി​ല്ല. എ​ന്നും ജോ​ലി​ത്തി​ര​ക്കു മാ​ത്റം. അ​ങ്ങ​നെ ജീ​വി​ക്കേ​ണ്ടെ​ന്നു ഞാൻ വി​ചാ​രി​ച്ചു. ജീ​വി​ക്കു​ന്ന കാ​ലം സ​ന്തോ​ഷ​മാ​യി ജീ​വി​ക്ക​ണം. മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്ക് ന​മ്മ​ളാൽ ക​ഴി​യു​ന്ന സ​ന്തോ​ഷം ന​ൽ​ക​ണം. ന​മ്മൾ ഒ​രു ന​ല്ല ഓ​ർ​മ്മ​യാ​യി​രി​ക്ക​ണം. അ​പ്പ​ന്റെ ആ​യു​സ് തീ​ർ​ന്ന​തു​പോ​ലെ പെ​ട്ടെ​ന്നൊ​രു ദി​വ​സം പോ​കേ​ണ്ടി​വ​ന്നാ​ലോ?

ജോ​ണി​ച്ച​ന്റെ ആ​ഘോ​ഷ​ങ്ങൾ തു​ട​രു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്നാ​ണ് ക​രു​തി​യ​ത്. എ​ന്നാൽ അ​ലൻ വി​വ​രം പ​റ​ഞ്ഞ​പ്പോൾ ഞെ​ട്ടി. കാ​ൻ​സർ ബാ​ധി​ച്ച് റേ​ഡി​യേ​ഷ​നും കീ​മോ​യു​മാ​യി ജോൺ വീ​ട്ടിൽ വി​ശ്റ​മി​ക്കു​ക​യാ​ണ്. കാ​ണാൻ ചെ​ന്ന​പ്പോൾ ജോൺ ഒ​രു വ​ര​ണ്ട ചി​രി സ​മ്മാ​നി​ച്ചു. പ്റ​സ​രി​പ്പെ​ല്ലാം ചോ​ർ​ന്ന ചി​രി. ""നി​ങ്ങ​ളെ​ങ്കി​ലും വ​ന്ന​ല്ലോ'' എ​ന്നു മാ​ത്റം പ​റ​ഞ്ഞു. സം​സാ​രി​ച്ചു​വ​ന്ന​പ്പോ​ഴാ​ണ് മ​ന​സി​ലാ​യ​ത്. അ​സു​ഖ​വി​വ​രം അ​റി​ഞ്ഞ​തോ​ടെ ജോ​ണി​ന്റെ ആ​ഘോ​ഷ​ക്ക​ന്പ​നി ഒ​ഴി​ഞ്ഞു. രോ​ഗ​വി​വ​രം തി​ര​ക്കാ​നെ​ത്തി​യ​ത് ചു​രു​ക്കം ചി​ലർ മാ​ത്റം. ചി​ലർ ഫോൺ ചെ​യ്​​തു പ​റ​ഞ്ഞു: ""വി​വ​ര​മ​റി​ഞ്ഞു. വ​രു​ന്നു​ണ്ട്.'' അ​ത്റ ത​ന്നെ.

""ധാ​രാ​ളം കൂ​ട്ടു​കാ​രു​ണ്ട​ല്ലോ എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു എ​ന്റെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലിയ സ​ന്തോ​ഷം. ബ​ന്ധു​ക്ക​ളു​ടെ കു​റ​വ് അ​വർ നി​ക​ത്തു​ന്ന​താ​യി എ​നി​ക്കു തോ​ന്നി. പ​ക്ഷേ ഇ​പ്പോൾ മ​ന​സി​ലാ​കു​ന്നു,​ അ​തെ​ല്ലാം നി​ഴൽ നാ​ട​ക​മാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ന്ന്.'' അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ന്നു​മാ​യി​രി​ക്കി​ല്ലെ​ന്ന് ജോ​ണി​നെ പ​റ​ഞ്ഞ് ആ​ശ്വ​സി​പ്പി​ക്കാൻ ശ്റ​മി​ച്ചു. ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടി​ക്കേ​ണ്ടെ​ന്നു ക​രു​തി മാ​റി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​താ​കാം; അ​സുഖ വി​വ​രം തി​ര​ക്കു​ന്ന​ത് ഇ​ഷ്​​ട​പ്പെ​ട്ടി​ല്ലെ​ങ്കി​ലോ എ​ന്നു ക​രു​തു​ന്ന​താ​കാം; ഈ അ​വ​സ്ഥ​യിൽ കാ​ണാൻ മ​ന​സ് അ​നു​വ​ദി​ക്കാ​ത്ത​തു​കൊ​ണ്ടാ​കാം; ഭ​യം കൊ​ണ്ടു​മാ​കാം.

"ശ​രി​യാ​യി​രി​ക്കാം. പ​ക്ഷേ രോ​ഗി​യായ എ​നി​ക്ക് ഇ​പ്പോൾ പു​തിയ ചില കൂ​ട്ടു​കാ​രു​ണ്ട്. ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്കു തി​രി​ച്ചു​വ​രാൻ എ​ന്നെ പ്റേ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന കൗ​ൺ​സ​ല​ർ​മാ​ർ,​ പ​രി​ച​രി​ക്കു​ന്ന സി​സ്​​റ്റ​ർ​മാ​ർ,​ ചി​കി​ത്സി​ക്കു​ന്ന ഡോ​ക്​​ട​ർ​മാ​ർ,​ പി​ന്നെ ആ​ശു​പ​ത്റി​യിൽ പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ട്ട എ​ന്നെ​പ്പോ​ലു​ള്ള രോ​ഗി​ക​ൾ,​ അ​വ​രു​ടെ ബ​ന്ധു​ക്ക​ൾ.. ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് പു​തിയ ചില അ​ർ​ത്ഥ​ങ്ങൾ ഞാൻ കാ​ണു​ന്നു. കാ​ണാൻ വ​രാ​ത്ത കൂ​ട്ടു​കാ​രെ കു​റി​ച്ച് പ​രാ​തി​പ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ല. പ​ക്ഷേ പ​ങ്കി​ട്ട സ​ന്തോ​ഷ​ത്തി​ന്റെ ചെ​റി​യൊ​രം​ശം ഞാൻ പ്റ​തീ​ക്ഷി​ച്ചു​പോ​യി. അ​തിൽ തെ​റ്റു​ണ്ടോ? എ​ന്താ,​ അ​ങ്ങ​നെ​യ​ല്ലി​യോ വേ​ണ്ട​ത്?​’’

ജോ​ണി​ച്ച​നോ​ടു പ​റ​യാൻ മ​റു​പ​ടി ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. ഒ​ന്നു മാ​ത്റം മ​ന​സി​ലാ​യി. കൈ​വി​ട്ടു​പോ​കു​മെ​ന്ന അ​വ​സ​ര​ത്തി​ലും ജീ​വി​തം ന​മ്മി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​വ​രും. അ​തു തി​രി​ച്ച​റി​യാ​നു​ള്ള മ​ന​സൊ​രു​ക്ക​മാ​ണ് പ്റ​ധാ​നം. ജോ​ണി​ന് അ​തു​ണ്ട്. അ​തു​കൊ​ണ്ട​യാൾ മ​ട​ങ്ങി​വ​രും.

(കേരളകൗമുദിയിൽ പ്റസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ‘ ചുറ്റും ചിലത് ’ എന്ന പംക്തി )